Zen: de weg van de thee

Tijdens de Sung-dynastie kwam een Japanse Zenboeddhist in China studeren. Daar maakte hij kennis met de thee in poedervorm. Thee werd gedronken in boeddhistische kloosters om wakker te blijven tijdens hun soms uren durende meditaties. Deze thee introduceerde hij in Japan. Daarna namen rondreizende monniken tijdens hun pelgrimstochten de thee uit China mee.

zenboeddhistische monnik tijdens japanse theeceremonie

Het is rond de 13e eeuw dat er door zenmonniken strikte regels worden opgesteld voor het drinken van thee, dit als deel van hun geloofsovertuiging. De boeddhistische monnik Jukō (1422-1502) was de eerste die een aantal regels voor de theeceremonie opstelde, maar het was Sen no Rikyu (1522-1591) die de regels en de ceremonie tot een ware kunst verhief.

zenboeddhistische monnik tijdens japanse theeceremonieIn Japan ontwikkelde zich een rijke theecultuur, met theeceremonies die een toonbeeld van verfijning werden. Het perfect beheersen van het maken van de thee, werd een manier om harmonie in het leven te bereiken. In de eeuwen hierna groeide de ceremonie echter uit tot het etaleren van cultuur, ontwikkeling, maar ook welvaart, decadentie en status, om hierna weer terug te keren naar de kern:

De weg van de thee
Harmonie (wa) – respect (kei) – reinheid (sei) – stilte (jak). Elke beweging, elke stap, elk moment is vastgelegd. Het vindt plaats in een privéruimte, deze ruimte is vierenhalve mat groot. Zo’n mat van rijststro is 170 x 85 cm. De ruimte is zeer eenvoudig, om de gast te helpen zich op het wezenlijke te concentreren: thee.

T-team-tip:
Lees alles over de Japanse theeceremonie op Wikipedia

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *